 |
Di dirokede iro |
 |
|
Rojek wek îro... 1639 Fîlozafê Mezin, Îdrîsê Bedlîsî; yêkû bi eslê xwe Kurde, liser banga Siltan Selîm, Îdrîsê Bedlîsî, bangî hemî Mîr û Beglerên Kurda û Serok Eþîran kir, bi hevre peymanek girêdan, bi Siltan Selîm re hevalbendî kirin. Ew þerê giran û mezin, yêkû di navbera, Sefewîayan û Osmaniyan da, ji holê rakirin, di vî encamê da, Sefewî tekçûn, serkevtin bu para Siltan Selîm. Kurdistan, weke Heremên Azad, girêdayî bi Osmaniya ve ma...
Piþtê cenga Çaldiranê (1514) di navbera Osmanî û Îranî yan de þer û cenge li ser Kurdistanê, nêzîkî 130 salî dewam kir. Heta ku di sala 1639 an de Osmanî û Sefewî li hev hatîn û li bajarê Qesra Þîrîn civiyan peymana Qesra Þîrînê (1639) çekirin. Piþtî vê peymanê, herêma Erdelan ji Îranê re dima, herêma Mukrî û Þehrezur (Silêmanî) jî ket destê Osmaniyan. Herêmên Kurdistanê yên din, weke mîrnîsîna Cizîrê, Umadiye, Soran û Baban jï, li ser rewþa xwe ya berê man. Lê, ceng û þer ji Kurdistanê xilas nebûn. Ji aliyekî þerê bira-kujî yê, ji aliyek dinda jî, istila û dagirkeriya Osmanî û Îranî yan. Heya sala 1831 peymana Qesra Þîrîn bi her rewþ û bendên xwe cih girt û Kurdistan bi tecayî ket bin destê wan û di navbera wanda hate bêþkirin û bû du parçe...
Di Sedsala 17 de û 07-17 ê Gûlana 1639 de, bi rêya, Fîlozafê Mezin, Îdrîsê Bedlîsî yê Kurd, Peymana Qasra Þîrîn, di navbere Þahê 1. Ebbas û Siltanê Osmaniyan Muradê 4. da hat pêk anîn. Di vê paymanê de, Kurdistan bu du beþ, beþek ket bin metîgerî ya Îranê û beþek ma dibin metîgerî ya Osmani yan de.
|
|
|
 |
| |
Gotar - 3 : Heft roj li Kurdistanê.
(632 gotin) (5192 car hat xwendin) 
Gotar - 3 : Heft roj li Kurdistanê Bi þev bayekî hênik tê, ez hest bûm li cadê Hesekê, amûdê, Qamiþlo, Efrîn û Serê kaniyê me di turmbêlê de min telefonî kek Hesen Silêvanî kir. Min got giham Duhoka rengîn; gelek xêrhatina min kir û got kek Ezîz tu dixwazî Ehmed Huseynî û Selîm Biçûk bibîne ? Min got ohhh çawa ev bilbilê welatê me ne zû bi zû dixwazim. Got tu dikarî biçî Otêla Þendoxa…
Li bin roniya lampê li ser stûnên karevê, çi þeveke payîzî, hemû evînî, min ji cadeyên Qamiþlo cuda nedikirin, hembêzeke germ û sîngeke ciwan ji zû de min serê xwe li ser ne nivandiye!!
Duhok pira rewþenbîrî ya Kurdî ye :
Li bin evê duriþma hanê rewþenbîr û nivîskar û helbestvanên Kurdistanê li hev civiyan e. Ev ro roja hevtêgihan û dan û standinê ye. Gava Kurd bi siyasetê nikarin bigihên hev, giring e pênûsên ko ji yek xumavê vedixun dest bidin hev û sistema cudahiyê biþikînin..!!
Mehrecana Duhokê a rewþenbîrî sê rojan berdewam kir. Bêtir ji 180 nivîskarî li Kurdistanê bi hev re dan û standin kirin û li hev guhdarî kirin. Derfeteke baþ bû ji bo hevnasîn û derbirîna erk û astengî li pêþiya nivîsê û rewþenbîriya kurdî, naxwazim li ser rojên mehrecanê bipeyivim ji ber helbestvanê Kurd Tengezarê Marînî bi hûrbînî li ser rojên mehrecanê û her simînerê an helbestvanî peyivî ye ji bil çend navan ( jibîrkirine ), û naxwazim li gotara wî zêde bikim..
Hêvî dikim hemû bajarên kurdistanê bibin pir û ne tenê rewþenbîran bigihînin hev; belê miletê kurd hewcedarî dan û standinê ye û li hev guhdarî kirinê ye.. Divê em fêr bibin ko her kes ji mafê wî ye derbirîna helwestên xwe bi azadî bike.. Heger em fêr bibin li hev guhdarî bikin, em gavekê ber bi yekîtiyê de diçin. Lê mixabin piþtî seredana kurdistanê min gelekî ev xala hanê û rêka yekîtiyê bi taybetî li nav kesên rewþenbîr de nedît, lê xelkên sivîl û kesên normal û dilêþên milet û welat de cudahî ne diyar bû.
Kêmasî hene lê ne dibêjim baþî tune ne, na lê hezkirin, evîn û hevgirtin pir giring e, kurd miletek e ne du an sê milet in..
Çêtir, Çaktir, Kêmtir û jor û jêr ev nerîn me li bindestiyê divegerînin, pirbûna zaravayan di yek zimanî de naye wateya Çaktir û kêmtir, lê ev zarav zengîniya ziman in, gelek ji evan rewþenbîrên ko mebest dikim ne hatibûn mehrecana Duhok û ê hatibûn pir kêm bûn ji ber wilo cudahiyek diyar bû. Dema hevdîtinên wisan pêk bên, diva ye hezkirina me ji hev re bêtir bike, ne ko her yek ji me xwe di ser hev re bibîne..!!
Mehrecan bi giþtî pir hêja bû û xelkên kurdistanê bi taybetî yekîtiya nîvîserên kurd tayê Duhok ew mêvan yek bi yek bi rûmet û evînî xistibûn çavên xwe de, û pir li rewþenbîran miqate bûn, roja dawî birêz Temir Remezan tevaya mêvanên ko ji derve hatine vexwendî dîwana parêzgehê kirin, bi kêf û stran û þahî þeveke xweþ me bi hev re bihurand..
Dubey, 18. 12. 2006
Ezîz Xemcivîn
xemcivin@hotmail.com
Dema Weþana Gotarê, 05. 02. 2007
Ezîz Xemcivîn http://www.xoybun.com/extra/slide/Unbenannt-2.swf
http://www.pdk-xoybun.com/nuceimages/Newroz_Kurdistan_PDK_Xoybun_x1.jpg
http://www.pdk-xoybun.com/nuceimages/Nexise_Kurdistane_PDK_b.jpg
|
[ Vegere: Ezîz Xemcivîn | Indeksa Beþan ] |
|
|