Rojnamavanek li Diyarbekir![]() Rojnamavanek li DiyarbekirLi erdê bu xortek bê nefes Tenê mabû bi kamîra xwere bêkes Tev bibû xwîn kirasê wî sîs Li ser dewsa destê dijminê teres Piştre min nas kir ku ew xortek fotokês Ji bo herkesî bû mereq û balkêş Min girt ew dem peroş Bûme mirovekî serxoş Nedilebitî ji erdê ew leş Min hişt bê mejî û heş Doza wî rastî bû ku em bibin dilgeş Li ser jiyanê dinivisî bi awayek xweş Cîhan bû li ber min tarî û şayiş Bi xeyal û tirs û gumreş Min rahişt ji erdê peynûsa wî ya reş Tu mir lê ew dimîne tim ji pêşerojek geş Peynûsate tim wê binivîse ku xelas be êş Ji bo civak biçe tim û tim bi pêş Wê rabin keç û xort bikin şoreş Û jiyan ji nûve bibe xweş Ew ê bibin ji bo me nuh nifiş Kar û xebat bikin bi mejî û hiş Kiyaksar Temirhttp://www.pdk-xoybun.com |